{"id":254,"date":"2025-07-20T03:32:54","date_gmt":"2025-07-20T03:32:54","guid":{"rendered":"https:\/\/traumalanova.nl\/?page_id=254"},"modified":"2025-07-20T07:50:25","modified_gmt":"2025-07-20T07:50:25","slug":"trauma-uitleg","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/trauma-uitleg\/","title":{"rendered":"Trauma uitleg"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Trauma is een breed en complex begrip dat meerdere lagen heeft: biologisch, psychologisch en sociaal.<\/p>\n\n\n\n

\ud83c\udf31 Wat is trauma in de kern?<\/p>\n\n\n\n

In de breedste zin is trauma een reactie op een gebeurtenis of reeks gebeurtenissen die zo overweldigend zijn dat je zenuwstelsel het niet goed kan verwerken. Het veroorzaakt ontregeling in hoe je lichaam en brein omgaan met stress, veiligheid en herinneringen.Trauma kan zowel lichamelijk (fysiek letsel) als psychisch (emotionele verwonding) zijn. Diverse oorzaken van psychotrauma kan ontstaan door \u00e9\u00e9nmalige gebeurtenissen of door langdurige blootstelling aan stressvolle omstandigheden.<\/p>\n\n\n\n

\u2705 Acute trauma (\u00e9\u00e9nmalig)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Ernstige ongelukken<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Getuige zijn van geweld of dood<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Seksueel geweld of aanranding<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Natuurrampen (overstromingen, aardbevingen)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Medische ingrepen of ernstige ziekte (vooral bij kinderen)<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udd04 Chronisch trauma (herhaaldelijk of langdurig)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Huiselijk geweld of kindermishandeling<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Pesten of systematische vernedering<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Oorlog, vluchtelingenervaringen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Armoede of structurele discriminatie<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\uddec Complex trauma (ontwikkelingstrauma)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Wanneer trauma optreedt in de kindertijd en afkomstig is van de mensen die veiligheid hadden moeten bieden (ouders\/verzorgers).<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Hechtingsproblemen, emotionele verwaarlozing, onvoorspelbare opvoedingsomstandigheden.<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\udde0 Gevolgen van trauma (breed spectrum)<\/p>\n\n\n\n

De impact van trauma verschilt per persoon, afhankelijk van genetische aanleg, steun uit de omgeving en het moment in de levensloop.<\/p>\n\n\n\n

1\ufe0f\u20e3 Biologische effecten<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Overactief stresssysteem (hyperalertheid, \u201cvecht-vlucht-bevries\u201d reactie)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Slaapproblemen, chronische pijn, hartkloppingen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Verhoogde kans op auto-immuunziekten of somatische klachten<\/p>\n\n\n\n

2\ufe0f\u20e3 Psychologische effecten<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Angststoornissen, depressie, schuldgevoel<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Posttraumatische stressstoornis (PTSS): flashbacks, herbelevingen, vermijding<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Dissociatie (gevoel van losstaan van jezelf of de werkelijkheid)<\/p>\n\n\n\n

3\ufe0f\u20e3 Gedragsmatige en sociale effecten<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Problemen met relaties en vertrouwen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Middelenmisbruik als copingmechanisme<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Zelfdestructief gedrag of moeite met grenzen aangeven<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\udea2 Waarom is trauma zo ingrijpend? Omdat trauma de diepste lagen van ons zenuwstelsel raakt:<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Het brein (amygdala, hippocampus en prefrontale cortex) raakt ontregeld.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De traumatische gebeurtenis wordt niet verwerkt als \u201cverleden\u201d, maar kan aanvoelen alsof het nog steeds gebeurt.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Het tast het basisgevoel van veiligheid en vertrouwen aan.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udcd6 Samengevat<\/p>\n\n\n\n

Trauma is niet alleen \u201cwat er gebeurd is\u201d, maar ook hoe jouw lichaam en geest daarop hebben gereageerd. Het kan door talloze oorzaken ontstaan, van eenmalige rampen tot langdurige verwaarlozing, en heeft brede gevolgen op biologisch, psychologisch en sociaal vlak. Maar belangrijk: trauma kan ook geheeld worden \u2013 het brein en lichaam zijn neuroplastisch en herstel is mogelijk.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\ude97 Trauma door een ongeluk of lichamelijk letsel Bijvoorbeeld: een auto-ongeluk meemaken.<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\udde0 Waarom kan een ongeluk zo\u2019n grote impact hebben?<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Het zenuwstelsel is ge\u00ebvolueerd om je te beschermen in levensgevaar. Tijdens een ongeluk voelt je brein alsof je op het punt staat te sterven, ook als je het overleeft.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Dit activeert het \u201cvecht, vlucht of bevries\u201d-systeem (sympathisch zenuwstelsel):<\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83e\udec0 Hartslag en ademhaling schieten omhoog<\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83d\ude35\u200d\ud83d\udcab Tijd kan vertraagd of vervormd aanvoelen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83e\uddca Sommigen bevriezen of voelen zich \u201cbuiten hun lichaam\u201d (dissociatie)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Na het ongeluk kan dit systeem niet goed resetten, waardoor klachten ontstaan.<\/p>\n\n\n\n

\u26a1 Psychische klachten na lichamelijk trauma <\/p>\n\n\n\n

Ook zonder dat je zwaar gewond bent geraakt, kan de psychische impact groot zijn. Veelvoorkomende klachten:<\/p>\n\n\n\n

1\ufe0f\u20e3 Intrusieve herbelevingen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Flashbacks: je voelt of ziet het ongeluk opnieuw<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Nachtmerries: vaak levensecht, met beelden van het ongeluk<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Plotselinge emoties (angst, paniek) bij triggers (bijv. remlichten, geluiden)<\/p>\n\n\n\n

2\ufe0f\u20e3 Vermijdingsgedrag<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Niet meer willen autorijden of zelfs in een auto stappen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Vermijden van gesprekken over het ongeluk<\/p>\n\n\n\n

3\ufe0f\u20e3 Hyperarousal<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Altijd \u201caan staan\u201d, gespannen spieren, schrikachtig<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Slaapproblemen en concentratiestoornissen<\/p>\n\n\n\n

4\ufe0f\u20e3 Emotionele gevolgen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Schuldgevoel (\u201cWaarom ik wel en anderen niet?\u201d)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Somberheid of hopeloosheid<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\uddec Waarom kan dit gebeuren zonder fysiek letsel? Een trauma gaat niet alleen over het feitelijke letsel, maar over de perceptie van levensgevaar.<\/p>\n\n\n\n

\u27a1\ufe0f Zelfs als je er fysiek zonder kleerscheuren vanaf komt, registreert je zenuwstelsel het als \u201cik had kunnen sterven\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\u27a1\ufe0f Het lichaam kan als het ware vast blijven zitten in de dreigingsreactie.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udcca Auto-ongelukken en PTSS<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Onderzoek laat zien dat 20-30% van mensen die een ernstig ongeluk meemaken, PTSS-achtige symptomen ontwikkelen.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Mensen met lichamelijk letsel hebben vaak extra risico door: <\/p>\n\n\n\n

\u2022 Pijn of littekens die het herinneren<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Afhankelijkheid van anderen tijdens herstel<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Gevoel van verlies van controle over het eigen lichaam<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udee0\ufe0f Herstel en verwerking<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Veel mensen herstellen vanzelf in de weken na het ongeluk (acute stressreactie), maar als klachten langer duren kan het gaan om PTSS of een aanpassingsstoornis.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Behandeling kan bestaan uit: <\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83e\udde0 Traumagerichte therapie (EMDR, cognitieve gedragstherapie)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83e\uddd8\u200d\u2642\ufe0f Lichaamsgerichte methoden (bijv. sensorimotor therapie, somatic experiencing) om het zenuwstelsel te kalmeren<\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83d\udeb6\u200d\u2640\ufe0f Geleidelijke blootstelling om weer vertrouwen op te bouwen (bijv. leren autorijden met begeleiding) Waar niet altijd bij stilgestaan wordt is dat acute trauma\u2019s, chronische stress en zelfs trauma over generaties impact hebben op hoe het brein en lichaam samenwerken. Ik leg dit stap voor stap uit zodat je het hele plaatje ziet:<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\udde0 Hoe werken brein en lichaam bij trauma? Wanneer je iets bedreigends ervaart (zoals een ongeluk, geweld of extreme stress), reageren je brein en lichaam als een alarmsysteem:<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udd25 1. Het alarmsysteem gaat af<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Amygdala (het \u201crookalarm\u201d van je brein) detecteert gevaar en zet direct je stresssysteem aan.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Hypothalamus-Hypofyse-Bijnier-as (HPA-as) laat stresshormonen zoals adrenaline en cortisol vrijkomen.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Het sympathisch zenuwstelsel zet je in \u201cvecht-vlucht\u201d: <\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83e\udec0 Snellere hartslag<\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83e\udec1 Versnelde ademhaling<\/p>\n\n\n\n

\u2022 \ud83d\udcaa Spierspanning<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\udeab2. Het systeem hoort weer uit te gaan<\/p>\n\n\n\n

Normaal gesproken, als het gevaar voorbij is, schakelt het parasympathisch zenuwstelsel in en kalmeert je lichaam.<\/p>\n\n\n\n

\u26a0\ufe0f 3. Bij trauma blijft het systeem \u201caan\u201d staan<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De amygdala blijft overactief (blijft dreiging zien, ook als die er niet meer is).<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De prefrontale cortex (je \u201crationele brein\u201d dat zegt \u201chet is voorbij\u201d) raakt onderdrukt.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De hippocampus (die herinneringen in tijd en context plaatst) werkt niet goed, waardoor het verleden aanvoelt als nu.<\/p>\n\n\n\n

\u27a1\ufe0f Daarom krijg je flashbacks, nachtmerries en hyperalertheid.<\/p>\n\n\n\n

\ud83c\udf00 Lichaam en brein kunnen zo in een traumacyclus vastlopen:<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Trigger (bijv. geluid van een auto \u2192 brein denkt \u201cgevaar!\u201d)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Stressreactie (hartslag omhoog, adrenalinegolf)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Herbeleving of vermijding<\/p>\n\n\n\n

\u2022 N\u00f3g meer angst en lichamelijke spanning<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\udea2 Meergenerationeel traumaTrauma kan zich zelfs over generaties doorgeven, op twee manieren:<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\uddec 1. Biologisch (epigenetica)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Trauma be\u00efnvloedt de stressregulatie van je lichaam.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Ouders met trauma kunnen veranderingen in genexpressie doorgeven (niet in het DNA zelf, maar in hoe genen \u201caan\u201d of \u201cuit\u201d staan), waardoor kinderen gevoeliger worden voor stress.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udc49 Voorbeeld: kinderen van Holocaust-overlevenden of oorlogsvluchtelingen hebben vaker een overactief stresssysteem, ook als ze zelf geen oorlog hebben meegemaakt.<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\udde0 2. Psychologisch en relationeel<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Ouders die getraumatiseerd zijn, kunnen moeite hebben met emotionele beschikbaarheid en veilige hechting.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Dit kan leiden tot patronen van angst, vermijding of hyperalertheid in de opvoeding, die kinderen weer meenemen naar hun relaties en hun eigen kinderen.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udd70\ufe0f Langdurige werkstress en chronische stressJe vraagt of chronische stress hetzelfde effect kan hebben als trauma. Het antwoord is: in veel opzichten wel.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udea8 Overeenkomsten met traumatische ervaringen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Bij chronische werkstress (burn-out, emotionele uitputting) blijft het stresssysteem (HPA-as) aan staan \u2192 cortisol en adrenaline raken ontregeld.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Dit veroorzaakt structurele veranderingen in de hersenen, net als bij trauma: <\/p>\n\n\n\n

\u2022 Amygdala wordt groter (sneller angstreacties)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Hippocampus krimpt (slecht geheugen, desori\u00ebntatie)<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Prefrontale cortex verzwakt (slechtere zelfregulatie)<\/p>\n\n\n\n

\u26a1 Effecten<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Vermoeidheid, slaapproblemen, prikkelbaarheid<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Somatische klachten: hoofdpijn, hartkloppingen, maagproblemen<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Gevoel van machteloosheid en verlies van zingeving (dezelfde kernemoties als bij trauma)<\/p>\n\n\n\n

\u27a1\ufe0f Belangrijk verschil:<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Bij een acute traumatische gebeurtenis gaat het om \u00e9\u00e9n intense ervaring.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Bij chronische stress gaat het om druppelsgewijs trauma (vaak \u201ctrauma door duizend kleine sneden\u201d) dat net zo destructief kan zijn.<\/p>\n\n\n\n

\ud83c\udf3f Waarom dit vaak wordt onderschat<\/p>\n\n\n\n

\u2022 We associ\u00ebren trauma vaak met extreme gebeurtenissen (oorlog, geweld), maar het zenuwstelsel maakt geen onderscheid tussen fysieke dreiging en psychologische dreiging.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Werkstress, pesten en verwaarlozing kunnen hetzelfde neurobiologische effect hebben als een ongeluk.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Veel mensen (en werkgevers) zien \u201cstress\u201d nog als iets waar je \u201cgewoon tegen moet kunnen\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udcd6 Samenvatting<\/p>\n\n\n\n

\u2705 Trauma en stress raken hetzelfde systeem: brein (amygdala, hippocampus, prefrontale cortex) en lichaam (HPA-as, zenuwstelsel).<\/p>\n\n\n\n

\u2705 Meergenerationeel trauma laat zien hoe diep die effecten kunnen zijn, zelfs over generaties.<\/p>\n\n\n\n

\u2705 Chronische stress kan dezelfde impact hebben als acute trauma\u2019s, maar wordt vaak niet serieus genomen. Hoewel stress niet als trauma gezien wordt heeft dit wel de zelfde effecten op lichaam en brein en valt naar mijnsinziens dus ook onder trauma. Langdurige stress is echt een sluipmoordenaar die vaak pas serieus genomen wordt als men betreft klachten in een acute face terecht komt en men zichzelf niet meer begrijpt en trauma sporen ervaart door disfuncties van lichaam en brein. <\/p>\n\n\n\n

Hoe mijn visie op trauma ook wetenschappelijk wordt onderbouwd.<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\udde0 Trauma, langdurige stress en de impact op brein en lichaam. <\/p>\n\n\n\n

Wanneer we aan trauma denken, denken we vaak aan ingrijpende gebeurtenissen zoals een ernstig ongeluk, geweld of oorlog. Maar er is steeds meer wetenschappelijk bewijs dat laat zien dat langdurige stress \u2013 ook zonder \u00e9\u00e9n duidelijke \u201ctraumatische gebeurtenis\u201d \u2013 hetzelfde effect kan hebben op ons brein en lichaam als klassiek trauma. Langdurige stress wordt vaak onderschat en niet serieus genomen totdat iemand vastloopt. Mensen begrijpen zichzelf niet meer, ervaren klachten die niet te verklaren zijn en krijgen het gevoel de controle kwijt te raken. Juist dan zien we dat het zenuwstelsel en brein duidelijke traumasporen vertonen.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udea8 Hoe brein en lichaam reageren op stress en trauma. Bij zowel trauma als langdurige stress werkt het alarmsysteem van ons brein hetzelfde:<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Het alarmsysteem gaat af. Het brein detecteert (dreigend) gevaar via de amygdala, waardoor stresshormonen zoals adrenaline en cortisol vrijkomen. Het lichaam gaat in de overlevingsstand: vechten, vluchten of bevriezen.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Normaal schakelt het systeem weer uit. Zodra het gevaar geweken is, zorgt het parasympathisch zenuwstelsel dat het lichaam kalmeert en herstelt.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Bij trauma of langdurige stress blijft het systeem \u2018aan\u2019 staan<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De amygdala blijft overactief en ziet overal gevaar.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De hippocampus (het geheugen en contextfilter) werkt minder goed, waardoor ervaringen uit het verleden blijven aanvoelen alsof ze nu gebeuren.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De prefrontale cortex (je rationele brein) verliest de regie, waardoor emoties moeilijker te reguleren zijn.<\/p>\n\n\n\n

\u27a1\ufe0f Het gevolg is een voortdurend gevoel van spanning, onveiligheid, angst of juist gevoelloosheid.<\/p>\n\n\n\n

\ud83e\ude78 De sluipmoordenaar: langdurige stress als verborgen trauma. Hoewel stress vaak niet als trauma wordt gezien, veroorzaakt chronische stress dezelfde biologische en psychologische effecten:<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Verhoogde cortisolspiegels ontregelen het immuunsysteem en vergroten de kans op hart- en vaatziekten, diabetes en ontstekingsklachten.<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De hippocampus krimpt (slechter geheugen, concentratieproblemen).<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De amygdala groeit (verhoogde angst en hyperalertheid).<\/p>\n\n\n\n

\u2022 De prefrontale cortex verzwakt (verminderde zelfcontrole en logische afwegingen).<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udc49 Onderzoek toont aan dat langdurige werkstress, relationele stress of pesten net zo\u2019n diepgaande impact kan hebben als een eenmalige ingrijpende gebeurtenis. Daarom spreken we ook wel van cumulatief trauma of \u201ctrauma door duizend kleine sneden\u201d. Robert Sapolsky (Stanford University) ontdekte bijvoorbeeld dat dieren en mensen onder langdurige stress dezelfde hersenveranderingen vertonen als bij posttraumatische stressstoornis (PTSS). Ook de bekende Whitehall-studie liet zien dat werknemers met hoge werkdruk en lage autonomie 4x meer kans hadden op gezondheidsproblemen en vroegtijdig overlijden.<\/p>\n\n\n\n

\ud83c\udf31 Trauma gaat verder dan \u00e9\u00e9n gebeurtenis. Trauma gaat niet alleen over wat je hebt meegemaakt, maar vooral over wat het met jouw zenuwstelsel en brein heeft gedaan. Ook als er geen levensbedreigende gebeurtenis was, kunnen mensen vastlopen in een toestand van overbelasting. Daarnaast weten we inmiddels dat trauma meergenerationeel kan zijn. Ouders die zelf trauma of chronische stress hebben ervaren, kunnen via opvoeding \u00e9n biologische processen (epigenetica) de stressgevoeligheid doorgeven aan hun kinderen.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udcac Waarom TraumaLaNova ook bij langdurige stress kan helpen. Bij TraumaLaNova erkennen we dat trauma een breed spectrum is. Ook mensen met langdurige stress, burn-out, relationele spanningen of gevoelens van onveiligheid in hun jeugd kunnen klachten ervaren die passen bij een ontregeld zenuwstelsel:<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Emotionele klachten: angst, somberheid, prikkelbaarheid<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Lichamelijke klachten: hartkloppingen, darmproblemen, pijn zonder medische oorzaak<\/p>\n\n\n\n

\u2022 Cognitieve klachten: concentratieverlies, vergeetachtigheid, gevoel van \u201cvastzitten\u201d We kijken niet alleen naar de klachten, maar naar het hele systeem van brein en lichaam. Met trauma- en stressgerichte begeleiding helpen we je om je zenuwstelsel weer tot rust te brengen en herstel mogelijk te maken.<\/p>\n\n\n\n

\ud83d\udd8b\ufe0f Conclusie<\/p>\n\n\n\n

Langdurige stress is een sluipmoordenaar die vaak pas opgemerkt wordt als mensen in een acute fase terechtkomen en zichzelf niet meer begrijpen. Maar het zenuwstelsel maakt geen onderscheid tussen een ongeluk of jarenlange overbelasting: beide kunnen traumatische sporen achterlaten. Het is tijd dat we langdurige stress net zo serieus nemen als klassiek trauma. Herken je jezelf hierin? Wacht niet tot het systeem vastloopt \u2013 herstel is mogelijk. \ud83d\udc49Aanbod<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Trauma is een breed en complex begrip dat meerdere lagen heeft: biologisch, psychologisch en sociaal. \ud83c\udf31 Wat is trauma in de kern? In de breedste zin is trauma een reactie op een gebeurtenis of reeks gebeurtenissen die zo overweldigend zijn dat je zenuwstelsel het niet goed kan verwerken. Het veroorzaakt ontregeling in hoe je lichaam […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-254","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/254","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=254"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/254\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":270,"href":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/254\/revisions\/270"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/traumalanova.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=254"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}